Ascari: VG10 Takefu i japońskie dziedzictwo w świecie noży

1

Alberto Ascari, urodzony 13 lipca 1918 roku w Mediolanie, na chwilę obecną ma 106 lat i jest jednym z najwybitniejszych kierowców w historii sportów motorowych. Jako dwukrotny Mistrz Świata Formuły 1, do dziś pozostaje ostatnim Włochem, który zdobył ten prestiżowy tytuł, a także jedynym włoskim kierowcą w historii, który dokonał tego w barwach legendarnej stajni Ferrari. Jego życie, naznaczone zarówno wielkimi sukcesami, jak i tragicznym końcem, stanowi fascynującą opowieść o determinacji, pasji i cenie, jaką płaci się za dążenie do perfekcji na najwyższym poziomie rywalizacji. Ascari, syn Antonio Ascariego, również kierowcy wyścigowego, na stałe wpisał się w annały motorsportu jako symbol włoskiej dominacji na światowych torach.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 106 lat (na chwilę obecną)
• Data urodzenia: 13 lipca 1918
• Żona/Mąż: Miettą Tavola
• Dzieci: Dwoje
• Zawód: Kierowca wyścigowy
• Główne osiągnięcie: Dwukrotny Mistrz Świata Formuły 1 (1952, 1953)

Kim był Alberto Ascari? Podstawowe Informacje Biograficzne

Alberto Ascari urodził się 13 lipca 1918 roku w Mediolanie, stolicy regionu Lombardia, w ówczesnym Królestwie Włoch. Jego życie zakończyło się tragicznie 26 maja 1955 roku, w wieku zaledwie 36 lat i 10 miesięcy. Ascari poniósł śmierć w wyniku wypadku pojedynczego pojazdu podczas sesji testowej na torze Autodromo Nazionale Monza we Włoszech. Testowany przez niego samochód sportowy Ferrari 750 Monza niespodziewanie wpadł w poślizg, przewrócił się na przód i dwukrotnie koziołkował, wyrzucając kierowcę na tor. Jego styl jazdy charakteryzował się niezwykłą precyzją i starannie wyważoną dokładnością, co sprawiało, że według słów Enzo Ferrariego, wyprzedzenie go w wyścigu było praktycznie niemożliwe. Do stycznia 2026 roku Ascari pozostaje ostatnim Włochem, który zdobył tytuł Mistrza Świata Formuły 1, a także jedynym włoskim mistrzem w barwach stajni Ferrari, co podkreśla jego unikalne miejsce w historii tego sportu.

Życie Prywatne i Rodzina Alberto Ascariego

Wpływ ojca na karierę

Życie i kariera Alberto Ascariego były nierozerwalnie związane z dziedzictwem jego ojca, Antonio Ascariego. Antonio był wielką gwiazdą wyścigów Grand Prix w latach 20. XX wieku i zaszczepił w synu miłość do sportów motorowych. Niestety, jego kariera, podobnie jak życie, została brutalnie przerwana. Antonio Ascari zginął na torze Montlhéry podczas Grand Prix Francji w 1925 roku, zaledwie dwa tygodnie przed siódmymi urodzinami Alberto. Ta tragiczna strata z pewnością głęboko wpłynęła na młodego Alberto, kształtując jego determinację do osiągnięcia sukcesu w świecie, który zabrał mu ojca.

Małżeństwo i dzieci

W 1940 roku Alberto Ascari poślubił Miettę Tavola. Ich małżeństwo zaowocowało narodzinami dwojga dzieci. Pomimo poświęcenia życia sportom motorowym, Ascari starał się pielęgnować życie rodzinne. Jednakże, jego słowa wypowiedziane na trzy dni przed tragicznym wypadkiem ukazują głęboki, choć bolesny, sposób postrzegania przyszłości. Wyznał przyjacielowi, że nie chce, aby dzieci zbytnio się do niego przywiązywały, przewidując, że w razie jego tragicznego wypadku, ich cierpienie po stracie będzie mniejsze.

Edukacja i determinacja

Już od najmłodszych lat Alberto Ascari wykazywał niezwykłą pasję do wyścigów. Jego pragnienie zostania kierowcą wyścigowym było tak silne, że jako młody chłopak dwukrotnie uciekał ze szkoły. Co więcej, w akcie desperackiej determinacji, sprzedawał swoje podręczniki, aby zdobyć środki na pierwsze kroki w sporcie. Ta wczesna postawa pokazuje, jak bardzo był zaangażowany w realizację swojego marzenia, gotów do poświęceń, aby tylko zbliżyć się do świata wyścigów.

Działalność podczas II wojny światowej

Okres II wojny światowej stanowił czas próby dla całych Włoch, ale także dla Alberto Ascariego. W tym burzliwym czasie prowadził rodzinny garaż, który zajmował się serwisowaniem pojazdów włoskiej armii. Nie poprzestał jednak na tym – wraz z Luigim Villoresim założył firmę transportową. Jej celem było dostarczanie paliwa do baz włoskich sił zbrojnych w Afryce Północnej. Ta działalność świadczy o jego przedsiębiorczości i zaangażowaniu w trudnych czasach.

Kariera Wyścigowa Alberto Ascariego

Początki w wyścigach motocyklowych

Zanim Alberto Ascari zasłynął jako kierowca samochodowy, zdobywał doświadczenie i sukcesy na dwóch kółkach. Jego talent do motocykli był na tyle znaczący, że w wieku zaledwie 19 lat podpisał profesjonalny kontrakt z cenionym zespołem Bianchi. To właśnie te wczesne sukcesy na motocyklach stanowiły fundament jego późniejszej, błyskotliwej kariery w świecie wyścigów samochodowych.

Debiut samochodowy

Pierwszy znaczący start Alberto Ascariego na czterech kołach miał miejsce w 1940 roku. Wziął udział w prestiżowym wyścigu Mille Miglia, prowadząc samochód Auto Avio Costruzioni 815. Ten bolid został mu udostępniony przez Enzo Ferrariego, bliskiego przyjaciela jego zmarłego ojca. Ten debiut był symbolicznym krokiem w kierunku kariery, która miała na zawsze odmienić oblicze sportów motorowych.

Partnerstwo z mentorem

Po zakończeniu II wojny światowej, Alberto Ascari nawiązał silne partnerstwo z Luigim Villoresim, który stał się jego stałym kolegą z zespołu i mentorem. Razem ścigali się najpierw w barwach Maserati, korzystając z modelu 4CLT, a następnie obaj przenieśli się do legendarnej Scuderia Ferrari. Ta współpraca była kluczowa dla rozwoju kariery Ascariego, pozwalając mu na zdobycie cennego doświadczenia i budowanie pozycji w świecie wyścigów.

Sukcesy w Formule 1

W latach 1950–1955 Alberto Ascari wziął udział w 34 zgłoszeniach do Grand Prix Formuły 1, z czego zaliczył 32 starty. Jego dominacja była wyraźna: wygrał 13 wyścigów i 17 razy stawał na podium. Te liczby świadczą o jego niezwykłym talencie i konsekwentnej formie na najwyższym poziomie rywalizacji.

Dominacja w sezonach 1952-1953

Szczyt kariery Alberto Ascariego przypadł na sezony 1952 i 1953. W tym okresie zdobył dwa tytuły mistrzowskie z rzędu dla zespołu Ferrari, ustanawiając przy tym rekord dziewięciu kolejnych zwycięstw w wyścigach zaliczanych do mistrzostw świata (nie licząc Indianapolis 500). Rekord ten pozostawał niepobity przez dziesięciolecia, cementując jego pozycję jako jednego z największych kierowców wszech czasów. Jego sukcesy były często opisywane przez pryzmat jego niezwykłego stylu jazdy, który sprawiał, że w wyścigu był niemal nie do pokonania.

Epizod w Indianapolis 500

W 1952 roku, w okresie, gdy wyścig Indianapolis 500 był częścią kalendarza Formuły 1, Alberto Ascari był jedynym Europejczykiem, który podjął wyzwanie startu w tym prestiżowym amerykańskim wyścigu. Było to świadectwo jego wszechstronności i chęci zmierzenia się z różnymi wyzwaniami w świecie motorsportu, nawet poza europejskimi torami.

Transfer do Lancii

Pod koniec 1953 roku, po sporze dotyczącym wynagrodzenia, Alberto Ascari podjął decyzję o opuszczeniu Ferrari i przejściu do zespołu Lancia. Decyzja ta jest powszechnie uznawana za jedną z najgorszych w jego karierze. Nowy bolid Lancia D50 nie był bowiem gotowy przez większość kolejnego sezonu, co znacząco ograniczyło jego możliwości startowe i rywalizacyjne.

Wypadek w Monako w 1955 roku

Na zaledwie cztery dni przed swoją tragiczną śmiercią, podczas Grand Prix Monako w 1955 roku, Alberto Ascari uległ groźnemu wypadkowi. Stracił panowanie nad bolidem Lancia D50 i wpadł do portu. Samochód zatonął, a kierowca, cudem, zdołał wypłynąć na powierzchnię, choć ze złamanym nosem. To wydarzenie, choć nie śmiertelne, stanowiło niepokojący sygnał i było preludium do tragedii, która miała nastąpić wkrótce potem.

Chronologia Kariery Alberto Ascariego

• 1939: Podpisanie profesjonalnego kontraktu z zespołem Bianchi (wyścigi motocyklowe).
• 1940: Pierwszy regularny start samochodowy w wyścigu Mille Miglia.
• Po II wojnie światowej: Partnerstwo z Luigim Villoresim, starty w Maserati (model 4CLT).
• Lata 1950–1955: Udział w Formule 1 (34 zgłoszenia, 32 starty).
• 1952: Udział w Indianapolis 500 jako jedyny Europejczyk.
• 1952-1953: Zdobycie dwóch tytułów Mistrza Świata Formuły 1 z Ferrari.
• 1954: Zwycięstwo w wyścigu Mille Miglia w barwach Lancii.
• Koniec 1953 roku: Transfer do zespołu Lancia.
• 1955: Wypadek w GP Monako.
• 26 maja 1955: Tragiczna śmierć podczas testów na torze Monza.

Nagrody i Osiągnięcia Alberto Ascariego

Alberto Ascari przeszedł do historii jako pierwszy kierowca, który zdobył dwa tytuły Mistrza Świata Formuły 1 z rzędu. Dokonał tego kolejno w sezonach 1952 i 1953, zasiadając za sterami bolidów Ferrari. Jego dominacja w tych latach była absolutna i wyznaczyła nowe standardy w świecie królowej motorsportu. W 1954 roku, już jako kierowca Lancii, Ascari odniósł triumf w legendarnym wyścigu wytrzymałościowym Mille Miglia. Mimo fatalnej pogody i awarii sprężyny przepustnicy, którą prowizorycznie zastąpił gumką recepturką, Ascari zdołał dowieźć zwycięstwo. Ten wyczyn świadczy o jego niezwykłej odporności, zaradności i umiejętności pokonywania wszelkich przeciwności.

Ciekawostki i Przesądy związane z Alberto Ascari

Alberto Ascari był znany ze swojej głębokiej przesądności. Unikał czarnych kotów, obawiał się pechowych liczb i nigdy nie pozwalał nikomu dotykać swojej teczki ze sprzętem wyścigowym. W niej przechowywał swój „szczęśliwy” niebieski kask, który stanowił dla niego symbol ochrony i powodzenia na torze. Te drobne rytuały i wierzenia stanowiły integralną część jego przygotowań przed każdym startem.

Warto wiedzieć: Życie i śmierć Alberto Ascariego obfitowały w tragiczne zbiegi okoliczności. Zginął w wieku 36 lat, dokładnie tak samo, jak jego ojciec. Obaj kierowcy wygrali po 13 wyścigów Grand Prix, obaj jeździli z numerem 26 i obaj odeszli 26. dnia miesiąca. Te powtarzające się liczby i daty tworzą mroczną i przejmującą symetrię w ich tragicznych losach.

Po śmierci ojca, Alberto Ascari ślubował sobie, że nigdy nie będzie się ścigał 26. dnia miesiąca. Niestety, w dniu swojej śmierci na Monzy, złamał tę zasadę. Chcąc jak najszybciej wrócić za kierownicę po niedawnym wypadku w Monako, podjął decyzję o testach właśnie tego dnia, co okazało się mieć fatalne konsekwencje. Być może ta decyzja była podszyta pragnieniem przezwyciężenia strachu, ale zakończyła się tragedią.

Podczas fatalnego testu na torze Monza, Alberto Ascari nie miał na sobie swojego tradycyjnego kombinezonu wyścigowego ani swojego szczęśliwego niebieskiego kasku. Zamiast tego, jechał w cywilnym ubraniu i pożyczonym białym kasku należącym do Eugenio Castellottiego. Ten nietypowy ubiór w dniu jego śmierci dodaje tej tragedii ponurego wymiaru, podkreślając nieprzewidziany charakter wydarzeń.

Ze względu na swoją budowę ciała, Alberto Ascari był przez kolegów i fanów nazywany „Ciccio”. To włoskie słowo oznacza „Grubasek” lub „Pucołowaty” i było wyrazem sympatii oraz pewnego rodzaju familijności, jaka otaczała tego wybitnego kierowcę. Pseudonim ten, choć z pozoru nieformalny, odzwierciedlał jego popularność i bliskość z otoczeniem.

Tor Autodromo Nazionale Monza, miejsce tragicznej śmierci Alberto Ascariego, upamiętnia go w szczególny sposób. Zakręt, przy którym doszło do wypadku, pierwotnie nazwany Curva del Vialone, został później przebudowany w szykanę, znaną do dziś jako Variante Ascari. To stałe upamiętnienie na jednym z najbardziej znanych torów wyścigowych na świecie świadczy o jego trwałym wpływie na historię sportów motorowych.

Pogrzeb Alberto Ascariego w Mediolanie stał się ogromnym wydarzeniem narodowym. Na ulice miasta wyszło ponad milion osób, aby oddać hołd zmarłemu mistrzowi. Ta masowa manifestacja żalu i szacunku świadczy o tym, jak głęboko Ascari wrył się w serca Włochów i jak wielką postacią był nie tylko na torze, ale i poza nim.

Podsumowanie

Alberto Ascari pozostaje legendą sportów motorowych, którego dwukrotne mistrzostwo świata Formuły 1 i niezwykły styl jazdy na zawsze zapisały się w historii. Jego życie, choć naznaczone pasją i sukcesami, zakończyło się tragicznie, stanowiąc bolesne przypomnienie o ryzyku towarzyszącym dążeniu do perfekcji na najwyższym poziomie. Pomimo przedwczesnej śmierci, dziedzictwo Ascariego żyje nadal, inspirując kolejne pokolenia kierowców i fanów motorsportu.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Alberto_Ascari