Elżbieta II, urodzona jako Elizabeth Alexandra Mary 21 kwietnia 1926 roku w Londynie, była najdłużej panującym monarchą w historii Wielkiej Brytanii, zasiadając na tronie przez rekordowe 70 lat i 214 dni. Jako głowa państwa i symbol monarchii, jej panowanie obejmowało przełomowe zmiany społeczne i polityczne. Była żoną księcia Filipa i matką czworga dzieci, w tym obecnego króla Karola III.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 96 lat (w momencie śmierci)
- Żona/Mąż: Książę Filip, książę Edynburga
- Dzieci: Karol III, księżniczka Anna, książę Andrzej, książę Edward
- Zawód: Monarcha, głowa państwa
- Główne osiągnięcie: Najdłużej panujący monarcha w historii Wielkiej Brytanii
Podstawowe informacje o Elżbiecie II
Pełne imiona, pochodzenie i daty kluczowe
Elżbieta II, urodzona 21 kwietnia 1926 roku w Londynie, nosiła pełne imiona Elizabeth Alexandra Mary. Jej imiona były hołdem dla bliskich członkiń rodziny: matki Elżbiety, prababki Aleksandry oraz babki Marii, co odzwierciedlało jej silne więzi z tradycją dynastyczną Windsorów. Jako brytyjska królowa, objęła tron 6 lutego 1952 roku, natychmiast po śmierci swojego ojca, króla Jerzego VI. Oficjalna koronacja Elżbiety II odbyła się jednak dopiero 2 czerwca 1953 roku w Opactwie Westminsterskim, stanowiąc jedno z kluczowych wydarzeń jej życia jako monarchini.
Długość panowania i śmierć
Panowanie królowej Elżbiety II było najdłuższe w historii Wielkiej Brytanii. Zmarła 8 września 2022 roku w swojej szkockiej rezydencji Balmoral, mając 96 lat. Jej rządy trwały rekordowe 70 lat i 214 dni, czyniąc ją najdłużej panującym monarchą. Ten epokowy okres na brytyjskim tronie zakończył się w 2022 roku.
Uroczystości pogrzebowe i miejsce pochówku
Pogrzeb państwowy królowej Elżbiety II odbył się 19 września 2022 roku. Po uroczystościach jej ciało spoczęło w Kaplicy św. Jerzego w Windsorze. Została tam pochowana u boku swojego wieloletniego męża, księcia Filipa, a także swoich rodziców i siostry, co symbolizowało trwałe więzi rodzinne nawet po śmierci.
Wstąpienie na tron i koronacja
Objęcie tronu przez Elżbietę II nastąpiło 6 lutego 1952 roku, tuż po śmierci jej ojca, króla Jerzego VI. Ten moment był początkiem jej długiej drogi jako królowej Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii. Oficjalna koronacja królowej Elżbiety II odbyła się jednak dopiero 2 czerwca 1953 roku w Opactwie Westminsterskim, stając się ważnym wydarzeniem symbolicznym dla monarchii i państwa.
Rodzina i życie prywatne Elżbiety II
Rodzice i rodzeństwo
Elżbieta II była starszą córką króla Jerzego VI oraz jego żony, Elżbiety Bowes-Lyon, która później została znana jako Królowa Matka. Miała tylko jedną młodszą siostrę, Małgorzatę, hrabinę Snowdon. Ich dzieciństwo przypadło na okres przed objęciem tronu przez ojca, co stanowiło szczególny czas dla brytyjskiej rodziny królewskiej.
Małżeństwo z księciem Filipem
20 listopada 1947 roku Elżbieta II poślubiła Filipa, księcia Edynburga. Ich małżeństwo trwało ponad 73 lata, aż do śmierci księcia Filipa 9 kwietnia 2021 roku. Związek pary królewskiej rozpoczął się na długo przed objęciem tronu przez Elżbietę, kiedy nosiła tytuł księżnej Edynburga. Mąż królowej Elżbiety II był dla niej nie tylko partnerem życiowym, ale także kluczowym wsparciem w pełnieniu obowiązków.
Potomstwo
Para królewska doczekała się czworga dzieci. Najstarszym synem jest Karol III, obecny król Wielkiej Brytanii. Jedyną córką jest księżniczka Anna, księżniczka królewska. Młodszymi synami są książę Andrzej, książę Yorku, oraz książę Edward, książę Edynburga. Dzieci królowej stanowią kluczowy element sukcesji brytyjskiego tronu.
Rola polityczna i panowanie Elżbiety II
Monarcha wielu państw i Wspólnoty Narodów
Elżbieta II była nie tylko królową Zjednoczonego Królestwa, ale także głową wielu innych państw Wspólnoty Narodów. W momencie swojej śmierci w 2022 roku, monarchini władała m.in. Kanadą, Australią, Nową Zelandią, Jamajką oraz licznymi wyspami na Karaibach i Pacyfiku. Jej rola jako królowej Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej wykraczała poza granice jednego państwa, obejmując rozległe terytoria.
Wśród państw, których głową była Elżbieta II, znajdowały się między innymi:
- Kanada
- Australia
- Nowa Zelandia
- Jamajka
- Antigua i Barbuda
- Saint Kitts i Nevis
Ewolucja imperium w trakcie panowania
W trakcie długiego panowania Elżbiety II wiele krajów zmieniało swój status w obrębie Wspólnoty Narodów. Przykładem są Pakistan, który był pod jej panowaniem w latach 1952–1956, RPA do 1961 roku, a Cejlon (dziś Sri Lanka) do 1972 roku, zanim te państwa stały się republikami. Te przemiany odzwierciedlały ewolucję brytyjskiego imperium i jego transformację w luźniejszą sieć państw.
Rola we Wspólnocie Narodów
Przez dekady Elżbieta II pełniła funkcję głowy Wspólnoty Narodów. Ta organizacja zrzesza dawne kolonie i dominia brytyjskie. Królowa dbała o utrzymanie więzi dyplomatycznych i kulturowych między tymi państwami, co stanowiło ważny element jej działalności jako monarchini i symbolu globalnej organizacji.
Nagrody, odznaczenia i tytuły Elżbiety II
Najwyższe ordery brytyjskie i królewskie
Jako suweren, Elżbieta II posiadała najwyższe odznaczenia państwowe Wielkiej Brytanii, w tym Order Podwiązki, Order Ostu oraz Order Świętego Patryka. Była również uhonorowana Orderem Rodziny Królewskiej, nadanym przez jej dziadka, króla Jerzego V, oraz ojca, króla Jerzego VI, co podkreślało jej pozycję w ramach brytyjskiej rodziny królewskiej.
Odznaczenia wojskowe i cywilne
Królowa nosiła również liczne odznaczenia wojskowe i cywilne, świadczące o jej roli jako zwierzchnika brytyjskich sił zbrojnych i administracji. Posiadała między innymi Krzyż Wielki Orderu Łaźni, Order Zasługi (Order of Merit) oraz Krzyż Wielki Orderu św. Michała i św. Jerzego. Te odznaczenia były wyrazem jej zaangażowania i statusu w państwie.
Medale jubileuszowe
Elżbieta II została uhonorowana wieloma medalami okolicznościowymi, które upamiętniały ważne wydarzenia w historii brytyjskiej monarchii. Wśród nich znalazły się Medal Srebrnego Jubileuszu Króla Jerzego V oraz Medal Koronacyjny Króla Jerzego VI, które otrzymała jeszcze jako młoda księżniczka. Te medale są dowodem jej długiej historii związanej z tronem i państwem.
Rezydencje i finanse Elżbiety II
Główne siedziby królewskie
Oficjalną rezydencją królowej Elżbiety II w Londynie był Pałac Buckingham. Monarchini spędzała jednak znaczną część czasu w innych posiadłościach królewskich, takich jak zamek Windsor, a także w prywatnych rezydencjach, do których należały Sandringham w Norfolk oraz zamek Balmoral w Szkocji. Te miejsca stanowiły centrum jej życia i działalności.
Zarządzanie finansami
Finanse królowej Elżbiety II stanowiły odrębną kategorię jej funkcjonowania. Obejmowały one zarówno oficjalne fundusze państwowe przeznaczone na utrzymanie dworu i działalność monarchy, jak i prywatny majątek, który odziedziczyła po swoich przodkach. Zarządzanie tymi środkami było kluczowym elementem jej odpowiedzialności jako głowy państwa i głowy rodziny królewskiej.
Ciekawostki i wizerunek Elżbiety II
Symbolika heraldyczna i podpis
Królowa Elżbieta II posługiwała się oficjalnym herbem królewskim Zjednoczonego Królestwa (Royal Coat of Arms), który symbolizował jej władzę i autorytet. Charakterystycznym elementem jej oficjalnych dokumentów był podpis „Elizabeth R” (Regina), który widniał na wszystkich państwowych dokumentach, podkreślając jej pozycję jako panującej monarchini.
Jubileusze panowania jako okazje
W trakcie swoich długich rządów, królowa Elżbieta II obchodziła liczne jubileusze panowania, w tym Srebrny, Złoty, Diamentowy i Platynowy. Te wydarzenia stawały się okazjami do wielkich manifestacji jedności narodowej i przeglądu zmian społecznych zachodzących w Wielkiej Brytanii. Jubileusz królowej był zawsze ważnym wydarzeniem dla Brytyjczyków.
Sukcesja po śmierci królowej
Po śmierci Elżbiety II w 2022 roku, zgodnie z linią sukcesji, tron objął jej najstarszy syn, Karol III. Wydarzenie to zakończyło najdłuższą erę elżbietańską w historii brytyjskiej monarchii, otwierając nowy rozdział w dziejach królestwa. Sukcesja ta była naturalnym następstwem długiego i stabilnego panowania monarchini.
Panowanie Elżbiety II stanowiło okres niezwykłej stabilności i ciągłości dla Wielkiej Brytanii, a jej długotrwała służba pozostaje inspirującym przykładem oddania obowiązkom. Jej życie było nierozerwalnie związane z historią swojego narodu, a jej odejście zakończyło epokę w dziejach monarchii.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Ile lat miała Elżbieta gdy zmarła?
Królowa Elżbieta II zmarła w wieku 96 lat. Panowała przez 70 lat i 214 dni, co czyni ją najdłużej panującym brytyjskim monarchą.
Na co zmarła królowa Elżbieta?
Oficjalną przyczyną śmierci królowej Elżbiety II była podana „starość” w akcie zgonu. Nie ujawniono żadnych szczegółowych informacji na temat konkretnej choroby.
Kto był przed Elżbieta II?
Przed królową Elżbietą II na tronie brytyjskim zasiadał jej ojciec, król Jerzy VI. Objęła tron po jego śmierci w 1952 roku.
Na co chorowała Elżbieta II?
Pałac Buckingham nie podawał publicznie szczegółowych informacji na temat stanu zdrowia królowej. Wiadomo, że w ostatnich latach życia miała problemy z poruszaniem się.
Źródła:
https://pl.wikipedia.org/wiki/El%C5%BCbieta_II
