Vitus Jonassen Bering, znany w Rosji jako Iwan Iwanowicz Bering, był duńskim żeglarzem i badaczem, który na trwale zapisał się w historii eksploracji jako pionier w badaniach północnego Pacyfiku. Urodzony w 1681 roku, na rok 1741, w którym zmarł, przypada kulminacja jego dokonań, w tym wyprawa do brzegów Ameryki Północnej. Bering miał 60 lat, gdy jego życie dobiegło końca. Jego żoną była Anna Christin Pülse, z którą miał dziewięcioro dzieci. Liczne nazwy geograficzne, takie jak Cieśnina Beringa czy Morze Beringa, świadczą o fundamentalnym znaczeniu jego wypraw dla zrozumienia geografii tego regionu świata.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 60 lat (w chwili śmierci w 1741 roku)
- Żona/Mąż: Anna Christin Pülse
- Dzieci: Dziewięcioro (czworo przeżyło dzieciństwo)
- Zawód: Żeglarz, badacz, kapitan-komandor
- Główne osiągnięcie: Dotarcie do brzegów Ameryki Północnej i kluczowe badania północnego Pacyfiku
Podstawowe informacje o Vitusie Beringu
Prawdziwe nazwisko, pochodzenie i rosyjskie imię
Prawdziwe imię i nazwisko badacza brzmiało Vitus Jonassen Bering. Urodził się w 1681 roku w duńskim mieście Horsens. Większość swojego życia zawodowego poświęcił służbie Imperium Rosyjskiego, gdzie znany był pod zrusyfikowanym imieniem i nazwiskiem – Iwan Iwanowicz Bering. To właśnie w ramach rosyjskiej marynarki wojennej zdobył swoje największe dokonania eksploracyjne.
Data i okoliczności śmierci
Vitus Bering zmarł 19 grudnia 1741 roku, mając 60 lat. Jego śmierć nastąpiła w trudnych warunkach na bezludnej wyspie, która później została nazwana jego imieniem – Wyspą Beringa. Wyspa ta jest częścią archipelagu Wysp Komandorskich na Morzu Beringa. Okoliczności te miały miejsce podczas powrotu z drugiej wyprawy kamczackiej, która, mimo dotarcia do wybrzeży Ameryki Północnej, zakończyła się tragedią dla niego i części załogi.
Upamiętnienie w nazwach geograficznych
Dziedzictwo Vitusa Beringa jest trwale zapisane w globalnej geografii. Jego nazwisko uhonorowano w nazwach kluczowych obiektów geograficznych, takich jak strategiczne przejście między Azją a Ameryką Północną – Cieśnina Beringa. Nazwał również Morze Beringa, rozległy akwen na północnym Pacyfiku. Ponadto, wyspa, na której zmarł, nosi nazwę Wyspa Beringa. Te nazwy są nieustannym świadectwem jego pionierskiej pracy w eksploracji i kartografii północnych regionów świata.
Rodzina i życie prywatne Vitusa Beringa
Małżeństwo i dzieci
Vitus Bering poślubił Annę Christinę Pülse 8 października 1713 roku w Wyborgu. Mieli dziewięcioro dzieci, jednak tylko czworo z nich przeżyło okres dzieciństwa. Trudne warunki związane z dalekimi wyprawami i niebezpieczeństwami podróży z pewnością wpływały na życie rodzinne Beringa.
Rezygnacja ze służby i powrót
W 1724 roku Vitus Bering na krótko zrezygnował ze służby w marynarce z powodu poczucia upokorzenia związanego z niską rangą. Po pięciu miesiącach, zmuszony sytuacją finansową, poprosił o przywrócenie do służby, co umożliwiło mu kontynuowanie kariery eksploracyjnej.
Kariera wojskowa i naukowa Vitusa Beringa
Początki kariery morskiej
Już w wieku 15 lat, w 1696 roku, Vitus Bering rozpoczął karierę na morzu jako chłopiec okrętowy. Przez osiem lat żeglował po oceanach, docierając między innymi do Indii i Holenderskich Indii Wschodnich, zdobywając cenne doświadczenie nawigacyjne.
Wstąpienie do rosyjskiej marynarki
W 1704 roku Vitus Bering wstąpił do nowo tworzonej rosyjskiej marynarki wojennej, gdzie służył pod bezpośrednim nadzorem admirała Corneliusa Cruysa. Jego doświadczenie morskie było nieocenione dla rozwoju rosyjskiej potęgi morskiej.
Pierwsza Wyprawa Kamczacka (1725–1730)
Pierwsza Wyprawa Kamczacka, prowadzona przez Vitusa Beringa w latach 1725–1730, miała na celu kluczowe pytanie geograficzne: czy Azja i Ameryka są połączone lądem. W jej trakcie badacze dotarli do cieśniny oddzielającej oba kontynenty, co stanowiło fundamentalny krok w zrozumieniu geografii północnego Pacyfiku.
Druga Wyprawa Kamczacka (Wielka Ekspedycja Północna)
Rozpoczynając w 1733 roku, Druga Wyprawa Kamczacka, znana jako Wielka Ekspedycja Północna, była jednym z najbardziej ambitnych przedsięwzięć badawczych w historii. Celem tej ekspedycji było między innymi dotarcie do brzegów Ameryki Północnej, co udało się osiągnąć w 1741 roku, gdy dostrzeżono Górę Świętego Eliasza na Alasce.
Osiągnięcia i nagrody Vitusa Beringa
Awans na kapitana-komandora
W uznaniu za znaczące wyniki Pierwszej Wyprawy Kamczackiej, Vitus Bering otrzymał w grudniu 1731 roku awans na stopień kapitana-komandora oraz nagrodę pieniężną w wysokości 1000 rubli. Było to wyrazem ogromnego uznania dla jego pionierskiej pracy.
Dowództwo nad potężnymi jednostkami
W trakcie swojej kariery Vitus Bering dowodził znaczącymi jednostkami rosyjskiej marynarki wojennej, w tym 90-działowym liniowcem „Lesnoe” w 1724 roku. Świadczy to o ogromnym zaufaniu, jakim darzyło go dowództwo.
Chronologia życia i kariery Vitusa Beringa
| Rok | Wydarzenie |
|---|---|
| 1681 | Narodziny Vitusa Jonassena Beringa w Horsens, Dania. |
| 1696 | Rozpoczęcie kariery jako chłopiec okrętowy. |
| 1704 | Wstąpienie do rosyjskiej marynarki wojennej w stopniu podporucznika. |
| 1713 (8 października) | Ślub z Anną Christiną Pülse w Wyborgu. |
| 1724 | Krótkotrwała rezygnacja ze służby w marynarce. Dowództwo nad liniowcem „Lesnoe”. |
| 1725–1730 | Pierwsza Wyprawa Kamczacka. |
| 1727 | Problemy logistyczne i głód podczas transportu zapasów do Okhotska. |
| 1728 | Kontrowersyjna decyzja o odwrocie statku „Święty Gabriel”. |
| 1731 (grudzień) | Awans na kapitana-komandora, nagroda 1000 rubli. |
| 1733 | Rozpoczęcie Drugiej Wyprawy Kamczackiej (Wielkiej Ekspedycji Północnej). |
| 1741 | Dotarcie do brzegów Ameryki Północnej. Dostrzeżenie Góry Świętego Eliasza. |
| 1741 (19 grudnia) | Śmierć w wieku 60 lat na Wyspie Beringa. |
Zdrowie i okoliczności śmierci Vitusa Beringa
Choroba i śmierć podczas wyprawy
Podczas powrotu z Ameryki w 1741 roku, Vitus Bering zachorował bardzo poważnie i zmarł w grudniu tego roku na wyspie, która stała się jego ostatnim miejscem spoczynku. Choroba, prawdopodobnie szkorbut, była powszechnym problemem wśród marynarzy i przyczyniła się do jego śmierci.
Kontrowersje i trudności w karierze Vitusa Beringa
Decyzja o odwrocie w 1728 roku
Podczas pierwszej wyprawy kamczackiej, w 1728 roku, Vitus Bering podjął decyzję o odwrocie statku „Święty Gabriel” z powodu ryzyka lodowego. Decyzja ta była kontrowersyjna, ponieważ nie potwierdziła definitywnie rozdzielności kontynentów, choć była motywowana względami bezpieczeństwa.
Problemy logistyczne i głód
W 1727 roku, podczas transportu zapasów do Okhotska, oddziały Beringa zmagały się z dotkliwym głodem. Sytuacja była na tyle dramatyczna, że konieczne były rekwizycje żywności, co prowadziło do napięć i ukazywało surowość warunków, w jakich prowadzono badania.
Ciekawostki dotyczące Vitusa Beringa
Błąd w portretowaniu
Przez wiele lat powszechnie znany portret Vitusa Beringa przedstawiał inną osobę, prawdopodobnie jego wuja. Prawdziwy wygląd odkrywcy pozostawał przez długi czas przedmiotem spekulacji.
Niezależne odkrycie
Chociaż Siemion Dieżniow jako pierwszy przepłynął przez cieśninę między Azją a Ameryką Północną około 80 lat przed Beringiem, to właśnie wyprawa Vitusa Beringa, dzięki starannemu opisowi i dokumentacji, została oficjalnie uznana przez świat naukowy jako odkrycie cieśniny oddzielającej dwa kontynenty.
Vitus Bering był postacią niezwykłą, której odwaga i determinacja w obliczu ekstremalnych wyzwań zasługują na uznanie. Jego wyprawy nie tylko poszerzyły wiedzę o geografii świata, ale także otworzyły nowy rozdział w eksploracji regionów arktycznych i północnego Pacyfiku, pozostawiając trwałe dziedzictwo w postaci nazw geograficznych i cennych danych naukowych.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Co odkrył Vitus Bering?
Vitus Bering odkrył Cieśninę Beringa, która oddziela Azję od Ameryki Północnej. Podczas swoich wypraw jako pierwszy europejczyk dotarł również do wybrzeży Alaski.
Kiedy Vitus Bering odkrył Alaskę?
Alaska została odkryta przez Vitusa Beringa w 1741 roku podczas drugiej Kamczackiej Ekspedycji. Był to przełomowy moment w eksploracji Północnego Pacyfiku.
Jakie wyzwania stanęły przed Vitusem Beringiem?
Bering musiał stawić czoła surowym warunkom arktycznym, nieznanym terenom i trudnym warunkom nawigacyjnym. Brakowało również map i dokładnych informacji o badanych obszarach, co stanowiło ogromne wyzwanie logistyczne i naukowe.
Kto odkrył cieśninę beringa?
Cieśninę Beringa odkrył Vitus Bering, duński żeglarz w służbie Rosji. Dokonał tego odkrycia podczas swojej pierwszej Kamczackiej Ekspedycji w latach 1725-1730.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Vitus_Bering
